LAUREACI
GRAND PRIX
MAŁGORZATA GORZELEWSKA-NAMIOTA
KAMIAŃ NA KAMIANIU
WÓZEK, AKRYL NA KAMIENIACH | 75X140X200 | 2024
Za bezkompromisowe podjęcie doświadczenia macierzyństwa, pozbawionego jego kulturowej idealizacji. Fragmenty dziecięcego ciała, zaczerpnięte z prywatnego archiwum artystki i przeniesione na naturalne kamienie, konfrontują kruchość i cielesność dziecka z ciężarem materii. Praca mówi o macierzyństwie także jako doświadczeniu ciężaru, rozpadu i ambiwalencji, tworząc mocny, osobisty obraz daleki od bezpiecznych przedstawień tego tematu.
II MIEJSCE
MACIEJ ZAPIÓR, ARTEM KOVAL
CIRCUMNAVIGATION IN TIME
SOLYGRAFIA | 100X200 | 2025
Za stworzenie projektu, w którym czas i światło stają się rzeczywistym tworzywem dzieła, a sztuka spotyka się z nauką w skali wykraczającej poza pojedynczy obiekt i miejsce. Globalna sieć kamer solarigraficznych oraz zaprogramowany rytm ekspozycji przekształcają ruch Ziemi i upływ czasu w zapis wizualny. Praca przekonująco realizuje ideę „Kontekstów”, łącząc sztukę, naukę, technologię i międzynarodową współpracę w jednym procesie twórczym.
III MIEJSCE
WERONIKA TADAJ-KRÓLIKIEWICZ
PODŁOGA II
RYSUNEK NA PAPIERZE | 100X70 | 2023
Za niezwykle świadome operowanie perspektywą i skalą, prowadzące do powstania przestrzennego paradoksu. Forma obrazu i sposób konstruowania perspektywy przywołują spojrzenie przez soczewkę lub mikroskopowe powiększenie, podczas gdy wewnątrz tego „zbliżenia” otwiera się rozległa przestrzeń pomieszczenia. Powstaje sugestywna figura niemożliwa, w której bliskość i oddalenie, detal i przestrzeń istnieją jednocześnie.
WYRÓŻNIENIE
MARTA CZŁAPA
CZUŁE WNĘTRZE
RZEŹBA | 60X50X50 | 2026
Za zbudowanie pracy na konsekwentnym oksymoronie formy i znaczenia. Miękka, organiczna struktura sugeruje schronienie i bezpieczeństwo, jednocześnie kryjąc skierowane do wnętrza kolce, które zmieniają ochronę w potencjalne zagrożenie. Napięcia między miękkością i agresją, izolacją i ochroną oraz bezpieczeństwem i zranieniem nadają pracy niepokojącą wieloznaczność.
WYRÓŻNIENIE
ZUZANNA DYRDA
MAMA TATA TEO
MOKULITO CHINE COLLÉ | 3X100X70 | 2021
Za świadome wykorzystanie techniki mokulito oraz wyjątkową powściągliwość środków wyrazu. Trzy autonomiczne przedstawienia nie konkurują ze sobą, lecz tworzą harmonijną całość, w której to, co rozdzielone, zostaje ponownie zespolone. Dodatkowy wymiar wprowadzają zapisy alfabetem Braille’a — przeznaczone dla dotyku, lecz zamknięte za szybą i dostępne jedynie wzrokowo — budując subtelne napięcie między widzialnym i niewidzialnym, dostępnością i niedostępnością.
WYRÓŻNIENIE
ADRIANNA GAJDZISZEWSKA
BEZ TYTUŁU
WIDEO FOUNDFOOTAGE | 2024
Za przewrotne wykorzystanie archiwalnych materiałów NASA do zakwestionowania heroicznego obrazu wielkich ludzkich osiągnięć. Kompilacja potknięć i upadków astronautów zamienia monumentalną historię podboju kosmosu w absurdalny, chwilami komiczny taniec, odsłaniając nieporadność wpisaną w proces dochodzenia do rzeczy wielkich. Praca staje się zarazem trafną metaforą procesu twórczego — pełnego prób, błędów i pozornie nieznaczących gestów poprzedzających rezultat.
WYRÓŻNIENIE
IZA SAWICKA
SPOWIEDNIK / SPOWIEDNICZKA
CERAMIKA WYGNIATANA RĘCZNIE WYPAŁ NAKED RAKU
100X45X45 / 30X15X15 | 2025
Za stworzenie wyrazistego dialogu dwóch ceramicznych form opartego na napięciu pomiędzy skalą, ciężarem i kruchością. Monumentalny, ciemny „Spowiednik” oraz niewielka, jasna i spękana „Spowiedniczka” uruchamiają relacje słuchania i wyznania, zamknięcia i odsłonięcia, siły i podatności. Oszczędność środków oraz świadome wykorzystanie właściwości materii ceramicznej nadają temu zestawieniu sugestywny, niemal archetypiczny charakter.
WYRÓŻNIENIE
GRZEGORZ TOMASIAK
IKONOKOD JAN 24 / IKONOKOD JAN 01
TECHNIKA WŁASNA | 72X47X3 – 2 CZĘŚCI | 2023
Za oryginalne połączenie języka tradycyjnej ikonografii z kodem cyfrowym oraz za potraktowanie obrazu jako systemu, który wymaga od odbiorcy aktywnego odczytania. Dwa kody QR, prowadzące odpowiednio do początku i epilogu Apokalipsy św. Jana, tworzą klamrę pomiędzy dawnym tekstem, obrazem sakralnym i współczesną technologią komunikacji. Praca w szczególnie trafny sposób realizuje ideę „Kontekstów”, pokazując, że znaczenie nie jest zamknięte w jednym medium, lecz powstaje na styku obrazu, tekstu, kodu i kompetencji odbiorcy.
WYRÓŻNIENIE
KRZYSZTOF ŁOBCZOWSKI
STRZĘP I
RYSUNEK OŁÓWKIEM NA PAPIERZE | 90X50 | 2026
Za wyjątkową dyscyplinę warsztatową i mistrzostwo techniczne, które stają się integralną częścią znaczenia pracy. Tytułowy „strzęp” — forma kojarząca się z przypadkiem, poszarpaniem i rozpadem — zostaje zbudowany z niemal chirurgiczną precyzją każdego śladu i krawędzi. Napięcie między charakterem przedstawienia a absolutną kontrolą wykonania nadaje pracy szczególną siłę formalną.
WYRÓŻNIENIE
EWA ŁUCZYWO
ZAWIESZENIE MONUMENT
FOTOGRAFIKA | 150X900 | 2024
Za wyjątkowo świadome wejście w dialog z miejscem ekspozycji i jego historią. Zasłonięte sylwetki zostają umieszczone ponad odsłanianymi w Pałacu Struga historycznymi portretami, tworząc odwrócenie procesu: tam, gdzie architektura odzyskuje ukryte przedstawienia i pamięć, współczesna praca dokonuje gestu zasłonięcia. Powstaje precyzyjna pętla znaczeń między ujawnianiem i ukrywaniem, pamięcią i nieobecnością, dziełem współczesnym i historyczną tkanką miejsca.
WYRÓŻNIENIE
WIKTORIA NĘDZA
NOC
TECHNIKA MIESZANA | 100X130 | 2025
Za oryginalne potraktowanie koloru jako zjawiska powstającego nie tylko z pigmentu, lecz również ze światła i materialnej struktury obrazu. Modelowane, dynamicznie układane pasma powierzchni załamują światło, sprawiając, że barwa zmienia się wraz z warunkami i pozycją odbiorcy. „Noc” poszerza w ten sposób malarskie myślenie o kolorze o realną przestrzeń i fizyczność obrazu.
WYRÓŻNIENIE
JOLANTA WDOWCZYK
WODY CZERWONE
INSTALACJA | 71X54X90 | 2024
Za stworzenie niepokojącej, otwartej znaczeniowo instalacji, która nie poddaje się jednoznacznemu odczytaniu. Motyw źródła, tradycyjnie kojarzony z życiodajną wodą, zostaje skonfrontowany z cieczą przywodzącą na myśl krew, a podłoże z opakowań po amunicji wprowadza kontekst przemocy i zagrożenia. Prowizoryczność konstrukcji dodatkowo destabilizuje poczucie bezpieczeństwa, pozostawiając widza z obrazem, którego znaczenia nie można łatwo domknąć.
WYRÓŻNIENIE
MAGDALENA WESOŁOWSKA – KUTA
ZASŁONA PERCEPCJI
INSTALACJA BATIK | 250X160 | 2025
Za wykorzystanie tkaniny do stworzenia przestrzennego, rytmicznego układu antropomorficznych form, funkcjonujących zarówno indywidualnie, jak i jako część większej całości. Zróżnicowane stopnie zwinięcia i otwarcia figur oraz ich kolisty układ uruchamiają skojarzenia z cyklicznością, transformacją i wewnętrznym obiegiem. Praca przekracza granicę między tkaniną, obiektem i instalacją, budując silną wizualnie strukturę przestrzenną.
WYRÓŻNIENIE SPECJALNE FUNDACJI PAŁAC STRUGA
KATARZYNA LASKUS – STWORA
DESTRUKCJA NOWOHUCKA TRYPTYK
TECHNIKA WŁASNA | 2019
Za wyjątkową relację dzieła z miejscem ekspozycji oraz jego materialną pamięcią. Fotograficzne obrazy Nowej Huty, wydrukowane na nietrwałym podłożu i poddane długotrwałemu procesowi naturalnej degradacji, tracą kolejne warstwy, czytelność i tożsamość przedstawionego miejsca. W Pałacu Struga proces ten spotyka się z ruchem przeciwnym — odsłanianiem historycznych warstw i odzyskiwaniem zapisanej w nich pamięci — a materialność pracy niemal stapia się z tkanką ścian, zacierając granicę między dziełem a miejscem.